Fotowedstrijd 2026 📸

Meegaan op een Joker-groepsreis voor 18-26 of 24-32 jaar? Da’s thuiskomen met nieuwe vrienden, een hoop zalige herinneringen en minstens evenveel zalige reisfoto’s. Stuur je beste foto’s in voor onze fotowedstrijd en val in de prijzen op Festival Mondial, het reüniefestival voor groepsreizigers! 🗺️💃

Thema = stay wild 🤪🦁🤘

Laat dus maar komen, die allerwildste reismomenten! Denk bijvoorbeeld aan …

Kortom, neem ons mee in die dolle momenten van je Joker-groepsreis, laat je gaan & stay wild.

Wie kan deelnemen?

Je reis moet plaatsvinden tussen 18/10/2025 en 1/10/2026.
Reis jij later dan 1 oktober? Dan kan je meedoen aan de volgende editie van de fotowedstrijd.

Hoe kan je deelnemen?

Stuur via het formulier onderaan op deze pagina je meest beestige, wilde, spontane, ongerepte foto(‘s) in:

Tot wanneer kan je deelnemen?

Deadline om je foto’s in te sturen = 1 oktober.

Wat kan je winnen?

Een VIP-treatment op Festival Mondial, hét reüniefestival voor Joker-groepsreizigers! 🗺️💃

👉 Check hier alle info over Festival Mondial en schrijf je in vanaf 1 juli.

Fotowedstrijd 2026

"*" indicates required fields

Max. file size: 256 MB.
Max. file size: 256 MB.
Max. file size: 256 MB.

Extra reisbegeleiders gezocht!

Wil jij je passie voor een specifieke bestemming delen met een fijne bende reizigers? Stel je kandidaat als reisbegeleider voor een avontuurlijke Joker-groepsreis in 2026!

Let op: we zoeken hier uitzonderlijk naar extra reisbegeleiders met ervaring op specifieke bestemmingen.

Wie zoeken we?

Voor welke bestemmingen zoeken we een begeleider?

Klik op de bestemmingen voor de juiste reispagina op de Joker-website.

Kom je voor deze reizen niet in aanmerking? Lees hier de opties om reisbegeleider te worden! Ervaren Karavaan-reisbegeleiders krijgen natuurlijk altijd voorrang, ook op de reizen die hierboven staan. De lijst wordt dus regelmatig geüpdatet.

Wat doet een Karavaan-reisbegeleider?

Jouw taak als reisbegeleider bestaat eruit om je reis voor te bereiden van A-Z op basis van informatie van vorige begeleiders:

Tijdens de reis begeleidt en informeer je deelnemers:

Naast al die praktische zaken zorg je er ook voor dat de sfeer in de groep goed zit.

Je kandidaat stellen?

Dat doe je via de knop hieronder. Op basis van je ingevulde vragenlijst leren we je beter kennen en laten we je weten of je uitgenodigd wordt voor een selectiemoment tijdens de kantooruren bij ons in Mechelen (Geerdegemvaart 96). We plannen het moment samen in.

Is er een wederzijdse match tussen jou (als reisbegeleider voor Joker-reizen) en Karavaan? Dan voorzien wij een snelcursus tot reisbegeleider zodat je goed voorbereid aan de slag kan. We bekijken samen hoe & wanneer we je die snelcursus (minimum 8u vorming) geven.

Heb je nog vragen?

Over de bestemmingen, de selectie, de opleiding of nog iets anders? Contacteer collega Leen via leen@karavaan.be of 015 407 580, zij helpt je graag verder!

Peaks of the Balkan

Even populair als indrukwekkend: de Pieken van de Balkan! Albanese berggids Niku neemt er jaarlijks meerdere Joker-groepen mee naartoe, naar ‘zijn bergen’. En neem dat laatste gerust een beetje letterlijk, want hij stippelde ooit nog zelf het officiële Peaks of the Balkan-pad mee uit! Kleine tip voor wie ooit met Niku meewandelt trouwens: neem zeker een gezelschapsspelletje mee.

Interview: Nicky Van Styvendaele // Foto’s: Fisnik (Niku) Muca

⛰️ Peaks of the Balkan

Dag Niku. Jij bent een van de oprichters van de populaire Peaks of the Balkan-trail. Knap!

Niku: “Klopt. Het begon eigenlijk in 2001, met een summer school project van de Britse ngo Balkans Peace Park Project. Na jaren van conflict wouden zij Albanië, Kosovo en Montenegro dichter bij elkaar brengen, door milieubescherming en duurzaam toerisme. Zij maakten de eerste oversteek van Montenegro naar Albanië via de Valbona-pas.

Wat jaren later liet de GIZ (Duitse organisatie voor internationale samenwerking) zich inspireren door dat idee en ontwikkelde de officiële trail. Samen met een collega contacteerden ze me om deel uit te maken van het project. Zo heb ik dus sinds 2007 de eerste paden gemarkeerd van het Albanese deel van de trail! Ik ben toen ook opgeleid door de DAV (Duitse bergsportvereniging) tot officiële gids voor de route, die helemaal gemarkeerd is sinds 2011.”

De trail is dus relatief nieuw, maar tegelijk al heel populair.

Niku: “Ja, het was vanaf het begin een groot succes. Wanneer ik groepen gids, vertel ik ook hoe het toerisme in de regio is begonnen. Albanië stond eigenlijk bekend als een zomerbestemming, voor de strandvakanties. We hebben 400 kilometer kustlijn. Het toerisme veranderde de afgelopen 15 jaar dus enorm. De zomers zijn hier in de bergen nu heel druk!”

Een boom in toeristen, dus ook een boom in accommodaties?

Niku: “Zeker en vast. En niet zo evident. De GIZ markeerde niet alleen de paden, maar ze ondersteunde ook de lokale bevolking bij het openen van de eerste guesthouses in de dorpen langs de route. Echt waar. Bedden kopen, badkamers verbeteren, trainingen geven over koken en gastvrijheid …

“Het begon in 2001 met een summer school project dat Albanië, Kosovo en Montenegro dichter bij wou elkaar brengen na jaren van conflict, door milieubescherming en duurzaam toerisme.”

Vroeger bestond commerciële gastvrijheid in het noorden van Albanië niet. In hun cultuur was het onacceptabel om geld aan te nemen van een gast. We hebben in Theth een uitdrukking: “Het huis is van God en van de gast.” Een gast stond gelijk aan God: je deed er alles voor, maar vroeg nooit geld. De GIZ moest dus uitleggen hoe je hartelijkheid tot ‘business’ kan maken. En langzaamaan accepteerde de bevolking deze nieuwe kijk op gastvrijheid.”

Dus die hulp van de GIZ is een succes geworden?

Niku: “Zeker en vast. De huizen werden aangepast om mensen te ontvangen, de paden van de trail werden gemarkeerd en de toeristen begonnen binnen te stromen. In Theth ging het van 15 gezinnen in de winter van 2007 naar meer dan 100 gezinnen die er nu het hele jaar door blijven wonen. Er zijn inmiddels meer dan 2000 bedden in het dorp.

De Peaks of the Balkan zijn nu beroemd. Iedereen trekt door Theth. Twintig jaar geleden had ik nooit gedacht dat deze regio zo populair zou worden. Tegenwoordig krijgt Theth zo’n 1000 mensen per dag op bezoek, vooral in juli en augustus.”

Het is dus aan te raden om op voorhand je accommodaties te boeken?

Niku: “Als je in een bed wil slapen, wel. Wie wil kamperen, kan last minute overal wel nog een plekje krijgen, want elk guesthouse heeft wel een terrein met plek voor tenten. Trouwens, van kamperen gesproken, wildkamperen in de bergen is verboden.”

Goed om te weten! Het moet wel bijzonder zijn voor de inwoners, van een soort verlatenheid naar een bruisend leven met veel toeristen?

Niku: “Ze zijn er ondertussen aan gewend. De hele winter zitten ze helemaal alleen boven in de bergen en dan laden de inwoners hun batterijen op voor de zomer. Dan zijn ze wel blij met gezelschap.”

Hoe moet het gesteld zijn met je conditie als je de Peaks of the Balkan wil wandelen?

Niku: “De Peaks of the Balkan trail is een lus van 12 etappes, maar wij doen niet de volledige route. In de Joker-programma’s die ik gids, reizen we 10 dagen, waarvan we er 8 wandelen. We beklimmen enkele toppen en trekken van vallei naar vallei over bergpassen die boven de 1800 meter liggen. Tegelijkertijd is er voor de liefhebbers de mogelijkheid om extra toppen te beklimmen. Terwijl iemand op de pas uitrust, kunnen degenen met een betere conditie een extra top meepikken. Er is ook een korter programma, dus er is voor ieder wat wils.”

Wat maakt de Peaks of the Balkan eigenlijk zo populair? Wat zie je allemaal onderweg?

Niku: “De unieke vergezichten en de gastvrijheid van de lokale bevolking. Je trekt van vallei naar vallei, door 3 landen. Elke dag is er wel iets nieuws te zien, het landschap verandert voortdurend. ‘t Is als een crescendo: elke dag wordt het mooier. En dat zijn de indrukken van de reizigers zelf, niet die van mij. Ik ben natuurlijk niet objectief, ik hou van deze bergen! Dus ik word er heel gelukkig van als ik hetzelfde van andere mensen hoor. Als gids deel ik ook veel culturele informatie. De lokale cultuur is ontzettend interessant: de gebruiken die ze hebben en de manier waarop de mensen leefden tijdens en vóór het communisme.”

“Je trekt van vallei naar vallei, door 3 landen. Het landschap verandert voortdurend. ‘t Is als een crescendo: elke dag wordt het mooier.”

Kom je ook wilde dieren tegen op de trail?

Niku: “Hmm, zelden. Alle grote zoogdieren zijn er wél, behalve marmotten, maar in groep maken we te veel lawaai, waardoor ze zich schuilhouden. Maar er zijn wel bruine beren, wolven, vossen, gemzen, herten en reeën. De Balkan-lynx, een bedreigde diersoort, is schuw en extra moeilijk te spotten. Als we toch eens een gems of een beer zien, dan is dat vooral met Albanese groepen in de lente en de herfst. We zien ook veel sporen van wilde zwijnen, die wroeten in de grond en vernielen de weiden.”

Wat is je favoriete seizoen in de bergen?

Niku: “Euhm, de winter. En de lente. En de herfst. Eigenlijk alle seizoenen. De bergen zijn het hele jaar door prachtig. In de lente is het er heerlijk rustig en de herfst is prachtig door alle kleuren. Da’s ook het seizoen waarin de bladeren veranderen in bloemen. De perzikbomen hebben dan waanzinnig mooie kleuren! Het is alsof je door een levend schilderij wandelt wanneer je door het bos loopt.

Hoewel ik ook in de hoofdstad Tirana woon, breng ik toch de helft van het jaar door in deze bergen. Ik werk er al meer dan 20 jaar, eigenlijk zijn het ondertussen mijn bergen.”

De helft van het jaar leer je dus veel nieuwe mensen kennen, al gidsend. Heb je zo je favorieten?

Niku: “Van alle ‘inkomende’ toeristen, dus niet de lokale bevolking, vind ik de Belgische gasten vooral zeer easy-going. Als ik de Albanese minister van Toerisme was, zou ik me focussen op Belgen en Nederlanders, omdat jullie zelf geen bergen hebben. Het is best lastig om Zwitserse, Oostenrijkse, Franse, of Italiaanse toeristen te imponeren met onze bergen.

Ik ben ook altijd onder de indruk van hoe sociaal Belgen zijn. Elke groep connecteert snel en goed, en dat vind ik bijzonder wanneer je elkaar van tevoren niet kent. Jullie hebben ook dat typische nationale ding om bordspellen mee te nemen, zoals Saboteur of Take 5. Dat vind ik echt geweldig! In de vrije tijd ’s avonds spelen we dan samen spelletjes en maken we plezier. Ja, dat sociale contact is toch wel uniek.”

Tof om te horen! Heb je al eens iets ‘bijzonder’ meegemaakt met een Belgische groep? Iets wat je altijd is bijgebleven?

Niku: “Even denken. Ja! Vorig jaar was er een man die problemen had met zijn beide knieën en hij deed de hele oversteek van Theth naar Valbona op slippers. Ik stond versteld. Ik had het eigenlijk niet toegestaan, maar hij luisterde niet. Op die manier kon hij beter op het terrein en zijn stappen letten. Ik ben de hele tijd bij hem gebleven en gelukkig is het goed afgelopen. Maar vermeld dit maar liever niet in het interview. Doe dit absoluut niet! Geen slippers!”

Je hoort het: geen slippers! Doe maar gewoon de good old bergbottien.

Balkan

⛰️🥾 Met gids Niku mee op pad? Check deze Joker-groepsreizen:

Dit artikel verscheen in De Karavaan van april 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan. 😎

De Canarische Eilanden: 7x outdoorparadijs

Midden in de uitgestrekte Atlantische Oceaan, ergens tussen de Azoren en Kaapverdië, rijzen ze op uit het diepe blauw: de Canarische Eilanden. Een ketting van vulkanische eilanden die ten westen van het Afrikaanse continent uit de zee opduiken onder een steeds heldere, zonnige hemel. 7 eilanden, elk met een eigen karakter, ritme en verhaal.

Een 20-tal jaar terug belandde ik ietwat toevallig op de Canarische Eilanden: geen zin in een routinejob in België en op zoek naar een avontuurlijk verhaal in mijn jonge jaren. Wie had toen gedacht dat ik zo gehecht zou geraken aan deze unieke plek?

Tekst & foto’s: Isabelle Lemahieu

Zie jij de Canarisch Eilanden vooral als een zonzekere bestemming? Je bent niet alleen. ’t Is dan ook een plek waar je het hele jaar door kunt genieten van warme dagen, zachte avonden en stranden die uitnodigen tot nietsdoen. Maar wie denkt dat de archipel enkel rust en zon biedt, ziet maar een glimp van de werkelijkheid. Vulkanische bergketens, verrassende landschappen en een diepblauwe oceaan maken van de Canarische Eilanden een waar outdoorparadijs!

Tenerife: you’ve got it all

Het eerste eiland dat ik ontdekte was Tenerife: het grootste eiland van de archipel en voor mij ook het meest veelzijdige. Zodra je het eiland nadert, zie je hem: de Teide, met zijn 3718 meter de hoogste top van Spanje.

Tussen 1500 en 2000 meter hoogte vind je overal op Tenerife de ‘corona forestal’, een kroon rondom de Teide van uitgestrekte dennenbossen waar de wolken vaak blijven hangen. Zoek je het hoger dan 2000 meter, dan betreed je een compleet andere wereld: er ontvouwt zich een landschap dat zo buitenaards oogt, dat je zou vergeten dat je nog steeds in Europa bent. Versteende lavastromen, grillige rotsformaties en kleuren die variëren van koper tot diepzwart vormen een uniek maanlandschap. Niet gek dus, dat het al dienst deed als decor voor films als Star Wars en Clash of Titans.

De route naar de krater: Camino PNT 07

Jaren verbleef ik op Tenerife en beleefde er talloze avonturen. Maar de beklimming van de Teide? Daar waagde ik me pas aan toen een verhuis naar België naderde. Want geef toe, ik kon Tenerife toch niet verlaten zonder de top van hét symbool van het eiland te bereiken? De Camino PNT 07 is de bekendste route die je naar die top brengt:

Was de Camino PNT 07 voor mij de mooiste wandeling op Tenerife? Nee, maar wel een uitdaging die achteraf enorm veel voldoening gaf! Elke stap die je zet, brengt je dichter bij een wereld die steeds stiller, helderder en indrukwekkender wordt. Eenmaal boven zie je bij helder weer zelfs de contouren van de omliggende eilanden.

💡 Tip voor wie ook zin heeft om de Teide te voet te beklimmen: vraag zeker vooraf online je vergunning voor deze wandelroute aan.

Met de fiets de Teide op

Geen wandelfan, maar wel fietsbenen? Ga grote namen zoals Remco Evenepoel achterna en beklim de Teide met de fiets. Vanop zeeniveau klim je tot 2200m hoogte over een afstand van ongeveer 45km (enkel), meteen één van de langste aaneengesloten fietsbeklimmingen van Europa.

Zelf kies ik voor een beklimming langs de westkust, via Chio, omdat de weg daar minder zigzagt (en iets in mij zegt dat deze route minder stijl is dan de zuidelijke route via Vilaflor). Mijn fietstocht start door enkele lokale dorpen en na enige hoogtemeters rijd ik langs de vele bananenplantages die zo kenmerkend zijn voor deze kustlijn. De hellingsgraad valt mee, de beklimming voelt goed, ik trap door.

Het landschap verandert langzaamaan: de eerste dennenbossen wijzen erop dat ik toch al enige hoogtemeters heb overwonnen en geven de nodige schaduw. De lucht wordt ijler en het landschap wordt steeds ruiger. De temperatuur zakt en de wind laat zich duidelijk voelen. De weg lijkt soms eindeloos, maar elke bocht brengt me dichter bij het einddoel. Eenmaal boven geniet ik opnieuw van de imposante Teide en start ik aan de afdaling. Naar beneden bollen zonder nauwelijks te hoeven trappen, zalig! Ook deze beklimming met de fiets is een uitdaging die enorm veel voldoening geeft.

De oceaan als speeltuin

Weet je wat Tenerife zo uniek maakt? Je hebt er heerlijke, rustige bossen, een echt berglandschap, maar ook een prachtige, diepblauwe oceaan waar je je het hele jaar door volop in kan uitleven. Duiken tussen grote roggen, kajakken naast dolfijnen, met een surfbord de golven trotseren in Playa de las Américas, kitesurf-les volgen in El Médano …

Of wat dacht je van suppen? In Puerto Santiago huur ik een supboard en langs de imposante kliffen van Los Gigantes peddel ik tot een van de verborgen strandjes onderaan de kliffen. Wie zei ook alweer dat Tenerife het eiland van de oudjes is? En dan had ik het nog niet eens over de mogelijkheden in de mistige laurierbossen in Anaga, de diepe kloven in het Tenogebergte en de natuurlijke zwempoelen langs de ruige kustlijn. Tenerife heeft het allemaal!

Toch de andere Canarische Eilanden verkennen? Hop, de ferry op. Eerste niet-te-missen stop voor wie graag wandelt: La Palma, ook wel La Isla Bonita genoemd.

La Palma: hiken op La Isla bonita

Nee, La Palma is dus geen luilekkereiland, integendeel. Dit is een eiland dat je moet beleven, stap voor stap, midden in een landschap dat voortdurend verandert: van de weelderige laurierbossen in het noorden, de diepe kraters in het midden tot de buitenaardse zwarte asvelden en vulkanische kammen in het zuiden. Dit eiland is op en top authentiek en dat voel je!

Mijn 3 must-do wandelroutes op La Palma:

Helemaal uitgewandeld en klaar voor wat wateractiviteit? Begeef je naar Fuertaventura.

Fuertaventura: hotspot voor de watersportfanaat

Welkom op het eiland van wind, prachtige duinen en eindeloze stranden. Dit is een heel andere wereld dan Tenerife of La Palma. Hier vind je nauwelijks vegetatie, maar wel een passaatwind die bijna onafgebroken waait en zo een paradijs voor wind-, kite- en golfsurfers maakt.

Het binnenland is ruig, dor en stil, met zachte vulkanische heuvels en dorpen waar de tijd traag voorbijgaat. Een grote verrassing was voor mij een bezoek aan het nabijgelegen eilandje Los Lobos, een klein eiland met ongelooflijk mooie lagunes. De Canarische Eilanden blijven duidelijk verrassen!

El Hierro: het duikparadijs

Ooit al eens het ‘einde van de wereld gevoel’ gehad? Wel, El Hierro is zo een plek. Het eiland is klein, telt nauwelijks 12.000 inwoners, ligt afgelegen en hangt vaak verscholen in de mist. Het mag dan het kleinste Canarische eiland zijn, de onderwaterwereld is er uniek en behoort tot een van de meest spectaculaire duikgebieden van Europa. Het water is uitzonderlijk helder en de vulkanische oorsprong zorgt voor een onderwaterwereld vol tunnels, grotten en steile wanden.

Vanuit de haven La Restinga neem je de boot naar het beschermde zeereservaat, waar barracuda’s, roggen en kleurrijke vissen door het blauw zweven. Maar de ervaren duiker komt naar El Hierro voor een unieke ontmoeting: oog-in-oog met de indrukwekkende tijgerhaai! Ik mocht hem nog niet ontmoeten, maar ik geef niet op, en kom terug.

Een archipel vol energie

Weet je wat de Canarische Eilanden zo bijzonder maakt? Alles is hier mogelijk: je kunt er ’s ochtends surfen, ’s middags een vulkaan beklimmen en ’s avonds genieten van een adembenemende zonsondergang.

En dan zijn er nog Gran Canaria, Lanzarote en La Gomera: ook eilanden die elk hun eigen magie hebben, maar wiens geheimen ik je zelf laat ontdekken. Je weet alvast: ze bieden heel wat meer dan een zonnig weertje. Of je nu een fervente sporter bent of gewoon zin hebt in een actieve vakantie: de mogelijkheden zijn eindeloos. Just get off the beaten track! Viva Canarias!

Dit artikel verscheen in De Karavaan van april 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan. 😎

Vogelspotten: 5 tips voor beginners

Gespot in de categorie “hobby’s die steeds populairder worden”: Birdwatching, of vogelspotten! Een ideale activiteit op reis, die toegankelijk is voor iedereen én waar je heel gemakkelijk mee vertrokken bent.

Vogels zijn hot in 2026 en logisch ook, want er valt overal wel iets te spotten. Ook in België kan je al veel zien, dus oefenen doen we dicht bij huis. Maar vogelspotten, hoe begin je daar nu aan? Reisbegeleider en hobbyist vogelspotter Niels Van Gorp neemt me graag mee op pad. Geen enkele vogel ontsnapt aan zijn (en dus onze) aandacht. 5 tips!

Tekst & foto’s: Lotte Verreijdt

📍 Afspreken doen we aan het Olens Broek, een natuurgebied in Olen met een hoop verschillende routes, van een klein toertje tot eentje van 21 km. Perfect voor een eerste kennismaking met deze hobby dus, buiten in de natuur.

Beginnen doen we bij het begin: wat heeft een vogelspotter allemaal bij?

Ik hang er achter en denk: Oh no, hier ken ik duidelijk nog helemaal niets van. Het getsjilp dat ons gelukkig al tegemoet komt, haalt me uit mijn gedachtegang. Waar zitten die vogels hier?

Tip 1: Begin dichtbij huis

Het kan natuurlijk heel fijn zijn, maar je hoeft niet meteen naar Costa Rica, Afrika of zelfs een natuurreservaat om te vogels te spotten. Start bijvoorbeeld in je eigen tuin, stadsrand of in een park. Veel vogelsoorten zoals merels, mezen, roodborstjes en eksters zijn er het hele jaar door. Een wandeling in je eigen buurt is dus zeker een goede start voor je eerste keer vogelspotten.

Tip 2: Investeer in een goede verrekijker

Een verrekijker is je belangrijkste hulpmiddel. Kies een lichte, heldere kijker met vergroting 8×42 of 10×42. Dat betekent 8x of 10x vergroting en 42 mm lensdiameter, een ideale balans tussen zoom en lichtsterkte.

Een verrekijker bij je hebben op een wandeling op reis is altijd leuk, maar de échte vogelaars nemen een statief met telescoop mee. Wees gewaarschuwd: dit neemt natuurlijk veel kilo’s en veel plaats in je rugzak in beslag.

🐦ℹ️ Wist je dat foto’s door een telescoop of verrekijker maken ‘digiscoping’ heet? Birdwatching-jargon, jawel! Oefening baart kunst, dus haal die smartphone maar boven als je gaat vogelspotten op reis.

Tip 3: Focus op meer dan zicht

Beginnende vogelaars focussen vaak op uiterlijk, maar zang en roepgeluiden zijn minstens zo belangrijk! Let ook op gedrag, vliegwijze en habitat. Dat zijn vaak betere aanwijzingen dan kleur alleen.

Liever zonder gsm aan de slag? Hou dan een notitieboekje bij met je aantekeningen, of noteer je vondsten in je wandeldagboek.

“Met Merlin Bird ID neem je vogelgeluiden op.
De Shazam voor vogels, als het ware!”

Tip 4: Kies the right time & place

Een birdwatch-basic: denk eerst na over wat mogelijk is, op welke plaats en in welke periode van het jaar of op welk moment van de dag. Zo vangt een vroege vogel veel wormen, en een vroege vogelaar veel vogels! Vogels zijn namelijk niet altijd even actief. De vroege ochtend, vanaf zonsopkomst tot ongeveer 10 uur, is het beste moment van de dag:

Tip: in de koude wintermaanden kan je de natuur gerust een handje helpen, terwijl je tegelijkertijd je kansen vergroot om iets te zien! In de winter hebben sommige vogels het namelijk moeilijker om aan voedsel te komen. Het is dan een idee om bij te voederen, denk aan het uithangen van vetbollen in je tuin bijvoorbeeld. Gezellig tuinvogels spotten vanuit het raam of vanop je terras, ideaal toch?

Qua plaats: what’s in a name? Kijk vooral naar de randen van de bomen voor bosvogels en langs waterranden voor watervogels. Twee keer raden waar je het best typische akkers- of weidevogels spot.

Tip 5: Gedraag je als een stille gast

Rust en geduld zijn de sleutel tot mooie observaties.

Soms is het mooiste moment een zwerm witte reigers bij zonsondergang, maar het kan evengoed de verrukking zijn bij het herkennen van het verschil tussen een koolmees en een pimpelmees. Alvast gespot tijdens onze wandeling: een blauwe reiger, een buizerd, mezen … Maar vogelspotten is geen afvinkwedstrijd, leerde ik vandaag. Het is mindfulness met vleugels. De moraal is het buiten zijn, bewonderen en genieten van de natuur, met afstand en een gezonde dosis respect. En zoom, dat ook. Een eerste birdwatching-review? Op naar meer!

“Vogelspotten is geen afvinkwedstrijd, maar mindfulness met vleugels. De moraal is bewonderen en genieten van de natuur, met afstand en respect. En zoom, dat ook.”

Dit artikel verscheen in De Karavaan van januari 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan. 😎

Bedbugs: Kleine passagiers op reis

Bedbugs, of in het Nederlands bedwantsen, zijn een nachtmerrie voor elke reiziger. In dit artikel vertel ik hoe je ze kan herkennen, vermijden en, als het echt tegenzit, hoe je er weer vanaf komt. 💡

Tekst: Lisa Van Herpe

In 2024 ging ik op reis naar Maleisië. Na 2 weken kwamen we aan in Kuala Lumpur. Daar viel het verdict: “We gaan jullie bagage moeten behandelen tegen bedwantsen.” 🙃 We kwamen net van Taman Negara, een van de oudste jungles ter wereld. Het hostel had recent problemen met andere gasten die bedwantsen hadden meegenomen na hun verblijf in diezelfde jungle. Preventief werd onze bagage dus behandeld. Wat volgde, was mijn zoektocht op het world wide web. Ik ging er namelijk alles in mijn macht aan doen om deze kriebelende beestjes niet mee naar huis te nemen. 🙅

Bedwantsen herkennen

Laten we beginnen met het herkennen van deze akelige beestjes. Ze zijn best klein (kleiner dan 8.5 mm), maar wel herkenbaar met het blote oog. Ze hebben een plat, ovaal lichaam dat meestal roodbruin tot donkerrood is van kleur. Geen eten? Geen probleem! Zelfs zonder voedsel kunnen deze beestjes tot wel 6 maanden of langer overleven.

Bedwantsen komen in allerlei soorten accommodaties voor. Van dat ene chique hotel tot de charmantste hostels. Niet enkel in bedden, maar ook in voorwerpen vinden ze een thuis.

Bedwantsen vermijden

· Tip 1: Onderzoek je matras

Naast de occasionele, vreemde vlek zou het wel eens kunnen dat je op je matras (bij de naden of knopen) kleine rode of bruine spikkels ziet. Als deze talrijk aanwezig zijn, heb ik slecht nieuws. Dit zijn namelijk de uitwerpselen van de bedwantsen. 💩😬

· Tip 2: Onderzoek je omgeving

Kijk ook eens verder dan je bed, want bedwantsen maken het zich net zo knus in het frame van je bed, de gordijnen, stopcontacten of de houten vloer. De kamer zou bovendien wel eens een specifieke geur kunnen hebben: een combinatie tussen schimmel en iets zoets.

💡 Doen: Bespreek het bij de receptie en zoek indien nodig een ander adresje op.

· Tip 3: Kleine, rode beten

Wanneer jij rustig in het donker ligt te slapen, dan komen de bedwantsen uit hun nestje. Deze mini-vampieren eten ons bloed, wat maakt dat je de volgende ochtend wel eens met een paar beten zou kunnen wakker worden. 🧛🩸

Je herkent een bedwantsenbeet aan de kleine en rode bultjes die hevig kunnen jeuken. Vooral je nek, schouders, handen en armen zijn slachtoffers. Gelukkig genezen de beten meestal vanzelf.

· Tip 4: Geen bagage op bed

Leg je bagage niet op het bed. Je kan zo namelijk enkele liftende bedwantsen meenemen (of afzetten) en bijdragen aan de verspreiding van deze plaag. Bonustip: je zou zelfs je bagage in witte zakken kunnen steken. Zo heb je een kleinere kans op besmetting én kan je beter zien of je spullen geïnfesteerd zijn. 🔍

· Tip 5: Samen onderweg

Controleer ook tijdens je reis je spullen regelmatig. Stop ze eventueel in een aparte, gesloten, plastieken zak als extra maatregel.

Bedwantsen genezen

Bedwantsen zijn een echte plaag. Als je ze eenmaal in huis hebt, zit er vaak niets anders op dan een verdelger in te schakelen. En zelfs dan kan het moeilijk worden om ervan af te geraken. 🤷 Beter vermijd je dus meteen dat de bedwantsen als souvenir mee naar huis reizen. Nog 3 tips!

· Tip 6: vuilnis ophalen

Word je opgepikt op de luchthaven? Laat je liefste chauffeur dan enkele goed afgesloten vuilzakken meenemen. Zo kan je je bagage apart vervoeren en verspreid je de beestjes niet in de wagen. 🚗

· Tip 7: Buiten laten

Neem je bagage niet mee naar binnen als je thuiskomt, maar laat alles buiten of bijvoorbeeld in het tuinhuis staan. Doe andere kleren aan voor je je huis binnengaat en plaats deze kledij ook mee in de afgesloten (vuilnis)zak. Je kan ook je bagage op een wit laken controleren: goed uitschudden, nakijken.

· Tip 8: Lekker koud of heel heet

Best verdeel je je spullen bij aankomst in twee categorieën: heet en koud. Het hete deel was je op minimum 60 °C. Vanaf deze temperatuur sterven de bedwantsen en hun eitjes. Het koude deel bestaat uit alles wat niet gewassen kan worden, denk maar aan je trekkersrugzak, je schoenen … Deze spullen steek je voor 3 tot 4 dagen in de diepvries op ongeveer -18°C. Haal ze er niet te vroeg uit, want dan kan het zijn dat de robuuste bedwantsen nog niet dood zijn. 😵

🤞 Hopelijk hoor jij het verschrikkelijke B-woord niet op reis en kom je gewoon beestjesvrij terug. Zo niet, hoop ik dat je wat hebt aan mijn tips.

Beestige groetjes!
Reisbegeleider Lisa

Dit artikel verscheen in De Karavaan van april 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan. 😎

Bronnen:

Op reis naar de VS: to go or not to go?

Sinds Donald Trump op 20 janari 2025 begon aan zijn tweede ambtstermijn als president van de Verenigde Staten, zijn Amerika en de wereld in een rollercoaster terecht gekomen. Zowel in de Verenigde Staten als internationaal is er op economisch en geopolitiek vlak veel – heel veel veranderd. En elke dag lijkt weer een andere koers aan te kondigen. Dat brengt heel wat onzekerheid met zich mee, ook voor wie naar de Verenigde Staten wil reizen.

Wat betekent dit voor mensen die Amerika willen bezoeken? En wat zijn de gevolgen voor de toeristische sector in het land? We vragen het aan twee mensen die de Verenigde Staten van dichtbij volgen:

Tekst: Veerle Stoffelen, Maarten Bockstaele, Ludwig Verbruggen

Foto: Shana De Smet
Foto: Gert Lucas

Waarom reizen minder toeristen naar de US? En zijn hun motieven terecht?

Maarten: “De Britse krant The Independent kopte eerder dit jaar dat de US in 2025 de enige toeristische bestemming was die een daling zag in het aantal bezoekers. De Verenigde Staten kennen inderdaad een slabakkend toerisme. Cijfers spreken van 5 tot 9% minder toeristen, 7,7% minder Belgen, 11 miljard dollar minder inkomsten en bijna honderdduizend jobs die verloren gaan in de sector.

Vooral de Canadezen en de Europeanen haken af. De Canadese ‘snowbirds’ bijvoorbeeld – mensen die overwinteren in het Zuiden van de US –, kiezen ervoor om thuis te blijven of bijvoorbeeld in Mexico te overwinteren.”

Ludwig: “Ook bij Joker zien we sinds januari 2025 een daling in het aantal boekingen voor individuele en groepsreizen naar de US. Toch blijft de VS bij Joker en andere touroperators de nummer 1 onder de verre bestemmingen.”

Zal ik binnen mogen in de US?

Ludwig: “Angst houdt veel mensen tegen om naar de US te reizen. Om naar Amerika te reizen moet je een ESTA invullen, een elektronische vragenlijst. Enkel met een goedgekeurde ESTA mag je het vliegtuig op. De media focust enorm op mensen aan wie de toegang tot de US ontzegd wordt. Nochtans raakt 99,99% van de Belgische toeristen zonder enig probleem het land binnen. Een weigering heeft meestal te maken met een probleem uit het verleden, bijvoorbeeld wanneer je bij een vorige reis langer in het land gebleven bent dan toegestaan.

De media bericht ook uitgebreid over plannen van de regering Trump om bij iedere ESTA-aanvraag je sociale media te controleren tot 5 jaar terug in de tijd. Mensen vrezen dat ze het land niet zullen binnen mogen omdat ze bijvoorbeeld ooit iets negatiefs over Trump gepost hebben. De US wil echter enkel mensen afschrikken die bijvoorbeeld illegaal in het land willen komen werken of studeren. Voor doorsnee reizigers is er nog niets veranderd. Van klanten die terugkeren uit Amerika horen we steevast dat ze snel en zonder problemen het land zijn binnengeraakt.

Ook vanuit de lgbtq+-gemeenschap krijgen we soms bezorgde vragen over reizen naar de US. Het nieuws dat ons uit Amerika bereikt, is ook hier een politiek ding. Maar ter plaatse merk je er weinig van, de meesten steden en toeristische plekken zijn lgbtq+-friendly places, je vindt er regenboogvlaggen, bars waar je welkom bent …”

Maarten: “Het zijn vaak de negatieve ervaringen die door de media worden opgepikt, maar ondertussen reizen duizenden mensen elke dag zonder problemen naar de US.”

Maarten: “Het feit dat de Amerikaanse douane bij de border control je gsm, tablet of laptop mag controleren, boezemt reizigers angst in. Nochtans blijkt uit cijfers dat in 2024 minder dan 1% van de gsm’s doorzocht werd. Het zijn vaak de negatieve ervaringen die door de media worden opgepikt, maar ondertussen reizen duizenden mensen elke dag zonder problemen naar de US. Het is belangrijk dat je weet dat het gebeurt dat mensen de toegang ontzegd wordt, maar het blijft een kleine minderheid.”

Foto: Jens Baert

Wil ik wel naar de US?

Ludwig: “Vooral Canadezen en Europeanen reizen doelbewust niet naar de Verenigde Staten. Het land toeristisch boycotten is voor hen een moreel wapen. Ze willen ermee te kennen geven dat ze niet akkoord gaan met de koers die de huidige regering vaart. Wanneer we bijvoorbeeld met Joker reisvoorstellingen over Amerika geven, merken we vaak dat mensen dolenthousiast zijn, maar toch hun reis liever nog een paar jaar uitstellen.”

Maarten: “Door niet naar de Verenigde Staten te reizen, willen mensen hun ongenoegen uiten over de manier waarop het land gerund wordt of de manier waarop de regering zich uitlaat over Europa. In aanloop naar het WK voetbal deze zomer in Canada, de US en Mexico zie je bijvoorbeeld dat mensen oproepen om niet te gaan omwille van de huidige politieke situatie.”

Ludwig: “Het probleem van een reisboycot is dat die vooral de verkeerde mensen treft. Niet the billionaires, maar de zwaksten in de samenleving zijn de dupe: horecamedewerkers, lokale gidsen … Vooral kleine familiebedrijven en de mensen die in het toerisme werken, worden getroffen. Voor heel wat bestemmingen hebben we een jarenlang partnership opgebouwd, het is jammer wanneer zij in de problemen komen omdat toeristen wegblijven.

Ludwig: “Een reisboycot treft vooral de verkeerde mensen. Niet de miljardairs, maar wel horecamedewerkers, lokale gidsen, kleine familiebedrijven …”

Toerisme geeft steden ook extra ademruimte om te investeren. Een stad als Memphis (Tennessee) bijvoorbeeld. Die heeft door het toerisme een revival gekend: de stad is opgefrist en opnieuw leefbaar geworden, jonge mensen keren terug. Het wegblijven van de overzeese toeristen weegt extra zwaar door omdat de Europeanen ‘big spenders’ zijn. Ze besteden tot vijf keer meer dan de binnenlandse bezoekers.”

Eind vorig jaar nam De Morgen een artikel over uit The New York Times over de gevolgen van het slabakkend toerisme voor de Navajo Nation, een gebied dat populaire toeristische bestemmingen zoals Monument Valley en Antelope Canyon omvat. Dalingen in het aantal bezoekers betekent halflege tourbusjes, minder rondleidingen en dus minder inkomsten of zelfs werkloosheid onder de bevolking.

Foto: Gert Lucas

Is reizen naar de US niet te duur geworden?

Maarten: “Een derde belangrijke reden waarom mensen minder naar de US reizen, is de stijgende kost. Een ESTA kost al snel 40 dollar per persoon en de ‘America the Beautiful pass’, de toegangspas voor de nationale parken, is dit jaar gestegen tot 250 dollar voor niet-Amerikanen omdat de regering wil dat buitenlandse toeristen meer bijdragen voor de natuur. En dat in een land dat sowieso al niet goedkoop is.”

Ludwig: “Het verhogen van de inkomprijs voor de nationale parken zat er al lang aan te komen, maar is nu een bijzonder ongelukkige maatregel op een ongelukkig moment. De 250 dollar is per auto en de pas is geldig in zowat alle nationale parken die je bezoekt. Als je zo rekent, valt de prijsstijging per dag per park nog wel mee. Tegenover de prijsstijgingen staan ook een lage dollar en goedkope deals voor vliegtuigtickets en logies omdat er nog veel capaciteit is, ook voor deze zomer.”

7 tips voor reizen naar de Verenigde Staten

Maarten:
Ludwig:
Foto: Kris Van Leuven

Dit artikel verscheen in De Karavaan van april 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan! 

Dit artikel werd geschreven in maart 2026 en bevat dus mogelijk informatie die ondertussen achterhaald is.

Bronnen:

Word Sustainable Storyteller!

Wil jij deze zomer op een unieke bestemming een documentaire maken over een maatschappelijk relevant thema? Je krijgt er een 3 weken avontuur, een groep enthousiaste medereizigers én een exclusief toonmoment op de reisbeurs van Joker, ViaVia, Anders Reizen, Bootz en Karavaan zomaar bij. Buitenkansje? Absoluut! 🎥🙌

Als Sustainable Storyteller ga je mee op Joker-groepsreis naar Tanzania & Zanzibar van 1 t.e.m. 22 september om er een boeiende documentaire te maken over wildlife op reis: wat betekent het om wilde dieren van zo dichtbij te beleven? Hoe gaan we als reizigers om met de natuur die we bezoeken? En welke impact hebben onze keuzes onderweg? 🐘🦁🪸🦜

Tijdens deze reis trek je op safari door uitgestrekte natuurgebieden en ontdek je het leven boven én onder water. Je duikt in de wisselwerking tussen reizigers, lokale gidsen en de natuur:

› Hoe ervaren reizigers ontmoetingen met wilde dieren?
› Welke rol spelen gidsen in het beschermen van natuur en wildlife?
› Wanneer wordt wildlife een beleving, en waar ligt de grens met verstoring?
› Hoe kunnen we als reiziger bewuster omgaan met natuur en dieren?

Je verzamelt authentieke verhalen, neemt interviews af en brengt je visie creatief in beeld.

Wie zoeken we?

🙋‍♀️🙋‍♂️ Een enthousiaste filmmaker (18 t.e.m. 26 jaar) met:

Wat wordt er van je verwacht?

Je maakt twee video’s:

🎬 Een documentaire van ±10 minuten over het thema ‘Wildlife op reis’

📢 Een trailer (max. 30 sec.) voor social media, die uitnodigt om naar de première op onze Landencocktail (reisbeurs) te komen.

Daarnaast ben je aanwezig op:

✅ De reis! De groepsreis Tanzania & Zanzibar 18-26 jaar gaat door van 1/09 t.e.m. 22/09.
✅ De bijbehorende vertrekvergadering. Je ontmoet er kort voor vertrek je reisgenoten.
✅ Twee voorbereidende en twee evaluatiegesprekken op ons hoofdkantoor in Mechelen. Voor je reis bespreken we je voorbereiding, na je reis bekijken & feedbacken we je opdracht. De data spreken we samen af.
✅ Het toonmoment op onze reisbeurs de Landencocktail (6/12), waar je jouw documentaire trots kan tonen aan het grote publiek!

Wat krijg je van ons?

Hoe stel je je kandidaat?

De deadline voor dit project was 10 mei 2026, de inschrijvingen zijn dus gesloten.

👉 Stuurde jij je kandidatuur in? Dan kreeg je in de week van 11 mei een mailtje van ons.

Heb je nog vragen? Mail naar siska@karavaan.be of bel 015 407 580.

Waren er al andere Sustainable Storytellers?

Zeker! Karavaan laat sinds 2023 jaarlijks een Storyteller-docu maken. Waarom? Om een duurzaam thema onder de aandacht te brengen bij (jonge) reizigers. We zetten ze aan het denken en sporen hen aan om zelf ook bewuste keuzes te maken op reis en daarbuiten. 💚

Vorig jaar doken we in het topic ‘Stereotypen op reis’. Hoe kijken wij als reizigers naar een land, en hoe kijken de inwoners naar ons? Welke vooroordelen of verwachtingen beïnvloeden onze reiservaring? En wat kunnen we als reiziger doen om verder te kijken dan stereotypen? 🤔

Een heel hoopje goeie vragen, waar we Sustainable Storyteller Marthe De Herdt mee op pad stuurden in Marokko. Een boeiende trip, zowel voor reizigers, als voor locals. Yallah, yallah! 👇

Nog meer inspiratie?

Ook deze 2 docu’s zijn een absolute must-watch:

Reisbegeleider worden: 2 nieuwe infomomenten

Hou je van avontuurlijk reizen in groep? En lijkt het je fantastisch om nieuwe mensen mee op ontdekking te nemen tijdens de wereldwijde Joker-groepsreizen? Word reisbegeleider bij Karavaan! 🗺️🤘

Opleiding reisbegeleider?

Zodat je goed voorbereid en zelfzeker op pad kan! Na één meerdaagse (woensdagavond tot zondag) en 4 opleidingsweekends (zaterdagochtend tot zondagnamiddag) begeleid je zelfstandig je eerste groepsreis van min. 14 dagen. Na je 2de opleidingsjaar en 2de reis krijg je de officiële reisleiderskaart van Toerisme Vlaanderen. 😎

Benieuwd of het iets voor jou is? Schrijf je dan in voor een gratis infomoment! Je krijg er een duidelijk zicht op wat er van jou als reisbegeleider voor de Joker-groepreizen verwacht wordt en wat de opleiding van Karavaan inhoudt.

Infomomenten: waar & wanneer?

Schrijf je via de knoppen hieronder in voor moment dat voor jou het beste past:

💡 Tip: Op onze website vind je ook al heel wat informatie. Lees dus zeker de pagina over onze opleiding al eens door.

Karavaan & Joker?

Joker is sinds het begin de partner van Karavaan: wij leiden de vrijwillige reisbegeleiders op die hun avontuurlijke groepsreizen begeleiden. Joker promoot en verkoopt dus de groepsreizen, Karavaan begeleidt ze. A match made in heaven! Want we delen niet alleen onze visie op duurzaam reizen, Karavaan ontwikkelt ook actief mee nieuwe Joker-reizen en maakt de bestaande steeds beter. 🤝

Reizigers in Patagonië

Nog vragen?

Vragen over onze opleiding? Stuur een mailtje naar collega Melissa of bel ons op 015 407 580.

Twee pelgrims, één vragenlijst

Hiken is hot! En dat wisten ze eeuwen geleden al, toen de nu populaire pelgrimsroutes voor het eerst bewandeld werden. Maar wat brengt de pelgrims van nu naar deze paden? We legden dezelfde vragenlijst voor aan 2 exemplaren:

Tekst & foto’s: Ludo Ceyssens, Stefanie Berwaerts // Intro: Yvonne Gielen

De inspiratie 💡

Ludo: “Na kortere tochten in België & Nederland, had ik al langer de zin om het eens groots aan te pakken. Zowel letterlijk als figuurlijk wou ik uit mijn comfortzone stappen.”

Stef: “Ik wou graag nog eens alleen op reis. De natuur in, geen drukte, hele dagen buiten zijn en vooral véél wandelen. Een collega vertelde me over haar eigen camino-ervaring en ik was meteen verkocht!”

De route 🗺️

Ludo: “Het traject van de Via Francigena is een bestaande, volledig bewegwijzerde route. Je kan je weg zelfs goed volgen met een officiële app. Zelf wandelde ik de laatste 1000 km, in etappes van 20 tot 30 km per dag: vanuit de Italiaanse Alpen (Passo Gran San Bernardo) t.e.m. Rome (Vaticaan), door Piemonte, Lombardia, Toscana, Lazio …”

Stef: “Ik wandelde de Caminho Português da Costa: van Porto naar Santiago de Compostella via de kust. Die Caminho lag op voorhand vast, omdat de route haalbaar was in de tijd die ik had: 2 weken verlof. Ik moest me dus min of meer aan een schema houden, maar er zijn meerdere routes mogelijk. In totaal heb ik meer dan 230 km in 11 dagen gewandeld. Een klein stukje deed ik met de trein, omdat ik een dag door koorts was geveld.”

De voorbereiding 🎒

Ludo: “Fysieke voorbereiding was voor mij niet echt nodig, want ik wandel veel en ga geregeld hardlopen. Naast goede benen, pakte ik uiteraard ook goede wandelschoenen, een rugzak en een aantal praktische spullen (drinkbus, regenjas, oplader … ) mee. Maar als ervaren wandelaar heb ik er niets speciaals voor moeten kopen, dus inpakken en wegwezen!”

Stef: “6 maanden op voorhand boekte ik mijn vluchten en mijn eerste hotelnacht in Porto. Verder kocht ik online een pelgrimspaspoort, downloadde de app Bueno Camino en heb ik het allemaal een beetje losgelaten. Enkele weken voor vertrek gaf de collega die me inspireerde nog wat bagagetips (met als essentie: neem zo weinig mogelijk gewicht mee) en friste ik mijn EHBO-kennis op. Tenslotte was er wel de intentie van fysieke voorbereiding, maar was het toch mijn goede basisconditie die me erdoor haalde. Na 3 vrij pittige dagen wennen én ziek zijn, liep ik vanaf dag 4 op wolkjes mijn camino.”

De compagnie 🚶

Ludo: “Een pelgrimsroute moet je volgens mij alleen doen, dus ik heb quasi altijd alleen gewandeld. Er is enerzijds de reiservaring, het fysieke stappen, de beleving van al dat natuurschoon rondom je, de leuke stadjes en bezoekjes … Dat maak je mee en beleef je intens, maar anderzijds blijft de verrassing jezelf beter te leren kennen, je eigen leven met de goede en slechte momenten en ervaringen te herbeleven. Dat laatste was voor mij een unieke, bijzondere belevenis en een bewuste keuze. Over het hele traject ben ik trouwens maximaal 30 wandelaars tegengekomen. La solitudine!“

“Op voorhand selecteerde ik wat muziek en podcasts, maar ik heb geen minuut met mijn oortjes in gewandeld. Wat een rust om gewoon buiten op jezelf te zijn.”

Stef: “Hoewel ik veel aangename ontmoetingen heb gehad en me ’s avonds graag mengde onder de andere pelgrims in de hostels, vertrok ik ’s ochtends toch altijd heel bewust alleen. Liefst zo vroeg mogelijk, zodat ik de natuur en de stilte buiten helemaal voor mezelf had. Heerlijk was dat! Op voorhand selecteerde ik wat muziek en podcasts, maar ik heb geen minuut met mijn oortjes in gewandeld. Wat een rust om gewoon buiten op jezelf te zijn. Ik zou het iedereen aanraden! Maar als je zou willen, hoef je op dit traject nooit alleen te wandelen. In het begin van de camino wandel je soms uren zonder iemand tegen te komen, maar zeker de laatste 100 km voor Santiago is het een ander verhaal. Alle wegen komen dan samen en het is zoeken naar de rust.”

Het summum ⛰️

Ludo: “Een van de mooiste ervaringen was aankomen op de zogenaamde ‘Heuvel van Vreugde’, een heuveltop waarbij je boven plots voor het eerst het panorama van Rome met de koepel van de Sint-Pietersbasiliek ziet. Indrukwekkend.”

Stef: “Niet de grote gebeurtenissen, maar eerder de kleinere, banale momenten zullen me altijd bijblijven. Zoals de allereerste meters op dag 1, die ik nogal afgeleid startte: de weg zoekend, wennend aan mijn rugzak & wandelstokken, met mijn gsm (dom!) nog niet op do not disturb … Er ging zo veel door mij heen en ik was echt niet in het ‘hier en nu’. Tot een vrouw die aan het telefoneren was me passeerde en zij haar telefoontje even onderbrak om me ‘bom caminho‘ na te roepen! De eerste van velen, maar jongens wat een boost gaf me dat! Echt machtig wat dat met je doet. Ik was nu écht vertrokken!”

“Je komt in een andere flow terecht met langzamer of totaal geen tijdsbesef. Je wordt één met het pad & het stappen, wat een vrijheidsgevoel geeft.”

De overnachtingen 😴

Ludo: “Op de Via Francigena kan je makkelijk verblijfplaatsen vinden waar je voor een prikje kan eten en overnachten: de zogenaamde authentieke pelgrims-accommodaties (abdijen, kloosters, pensions, hostels … ). Zelf had ik vooraf mijn overnachtingen geregeld in hotelletjes, B&B’s en ook al eens een typische Italiaanse agriturismo.”

Stef: “Het thema van mijn reis was ‘budgetvriendelijk’, dus ik koos voor de officiële pelgrimhostels. Zo’n slaapzalen met makkelijk 40 man per kamer vind je langs heel het traject en kosten €15 à €20 per nacht. Daarvoor krijg je een stapelbed en een soort haarnet-stofje om over je matras en kussen te trekken. De rest moet je zelf meenemen. Oordopjes waren een must, maar voor de rest heerlijk geslapen!

Het effect 💛

Ludo: “Het is onmogelijk niet te veranderen gedurende of na een lange pelgrimstocht, want je komt sowieso in een andere flow terecht met langzamer of totaal geen tijdsbesef. Je wordt één met het pad & het stappen, wat een vrijheidsgevoel geeft. Er valt iets van je schouders dat je soms onbewust al heel lang droeg. Ik wens mezelf toe dat ik altijd in deze toestand van stappen, landschapsbeleving, ontmoetingen, rust, zingeving … zou blijven. Laat me afsluiten met de woorden van Sint Franciscus van Assisi, een groet die deze dagen actueler is dan ooit: pace e bene!“

“Ik wandelde alleen door verlaten straten, over kleine padjes langs de oceaan met de ruige golven als enig geluid en zelfs meermaals alleen door het bos. Ik herhaalde de hele tijd de woorden van die vrouw: “surrender your fears”. Spannend, maar oh zo bevrijdend!”

Stef: “Ik heb gemerkt dat ik goed op mezelf kan vertrouwen en heel veel (alleen) aandurf. Onderweg ontmoette ik verschillende keren een Mexicaanse vrouw die me enorm inspireerde. Ze gaf de tip om alleen in het donker te wandelen. Zo ging ik dus vanaf dag 5 regelmatig ’s ochtends extra vroeg op pad, één keer zelfs om 5u40. Ik wandelde alleen door verlaten straten in dorpjes, over kleine padjes langs de oceaan met de ruige golven als enig geluid en zelfs meermaals alleen door het bos. De eerste keer zeker niet evident. Ik herhaalde de hele tijd de woorden van die vrouw: “surrender your fears”. Angsten zijn gewoon gedachten waar je je aan kan overgeven, of je kan ook proberen vertrouwen op wat er is, bijvoorbeeld op de geluiden die je hoort in het bos. Spannend, maar oh zo bevrijdend!“

Dit artikel verscheen in De Karavaan van januari 2026. Ook 4x per jaar ons magazine ontvangen? Word lid van Karavaan!